فلسفه احکام (فیش‌ها)

💢 فیش‌های جمع آوری شده در موضوع #فلسفه_احکام در قالب "Word" 

📌آیات
📌روایات
📌معیارهای کلی جعل حکم
📌 یافته‌های علم مدرن
📌 تعبد عاقلانه 
 📌تمثیل 
📌 و ...
 
#فیش

 

دانلود

امتحان، سنتی همیشگی الهی

سوره مبارکه عنکبوت،آیه شریفه۲ : أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ یُتْرَکُوا أَنْ یَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا یُفْتَنُونَ

🔹آیا مردم گمان کردند همین که بگویند: «ایمان آوردیم»، به حال خود رها می‌شوند و آزمایش نخواهند شد؟!

سوره مبارکه انبیاء، آیه شریفه ۳۵ : «وَ نَبْلُوکُمْ بِالشَّرِّ وَ الْخَیْرِ فِتْنَةً وَ إِلَیْنا تُرْجَعُونَ»

🔹 و شما را با بدیها و خوبیها آزمایش می‌کنیم؛ و سرانجام بسوی ما بازگردانده می‌شوید!

🔺هر چه خیر تلقی شود، مانند ثروت، سلامتی و آرامش برای آزمایش است. پول را در کجا مصرف می کنی و سلامتی را در چه راهی به کار می گیری؟

🔺و هر چه شر محسوب شود، مانند فقر، بیماری و مشکلات خانوادگی برای آزمایش است. آیا #صبر خواهی داشت و بر خدا #توکل خواهی کرد؟

تفسیر سوره حمد 32

💐 "مالک یوم الدین"

💐 ارتباط با آیات پیشین

ادامه بحث ارتباط این آیه شریفه با آیات سابق سوره مبارکه حمد :

هشتم :

«مالک یوم الدین»، همان «الله» است که «حمد» مخصوص اوست و در عین حال به انسانی که از خود کمالی ندارد، پاداش می دهد.

«مالک یوم الدین» و قاضی روز جزاء همان «ربّ» است که آگاه کامل بر احوالات انسان است و فریب و شهادت دروغ در درگاه عدل او امکان ورود ندارد.

«مالک یوم الدین» همان «الرحمن الرحیم» است و قضاوت او با رحمت است – نه کینه و نفرت-.

نهم :

امام الطائفه سیدنا الخمینی –قدّس الله روحه القدوسی- می فرماید :

«بدان که در سوره شریفه «حمد» پس از اسم «الله» که اشاره به ذات است، این چهار اسم شریف که «ربّ» و «رحمن» و «رحیم» و «مالک» است اختصاص به ذکر داده شده، ممکن است برای این باشد که این چهار اسم شریف حامل عرش «وحدانیّت» هستند به حسب باطن؛ و مظاهر آنها چهار ملک مقرّب حق هستند که حامل عرش «تحقّق» هستند. پس اسم مبارک «ربّ» باطن «میکائیل» است که به مظهریّت «ربّ» موکّل ارزاق و مربّی دار وجود است؛ و اسم شریف «رحمن» باطن «اسرافیل» است که منشی ارواح و نافخ صُور و باسط ارواح و صُوَر است؛ چنانچه بسط وجود به اسم «رحمن» است؛ و اسم شریف «رحیم» باطن «جبرائیل» است که موکّل بر تعلیم و تکمیل موجودات است؛ و اسم شریف «مالک» باطن «عزرائیل» است که موکّل بر قبض ارواح و صور و ارجاع ظاهر به باطن است. پس سوره شریفه تا‏‏ مالِکِ یَومِ الدِّینِ ‏‏ مشتمل بر عرش وحدانیت و عرش تحقّق است و مشیر به حوامل آن می باشد. پس تمام دایره وجود و تجلّیات غیب و شهود، که قرآن شریف ترجمان آن است تا اینجای از این سوره مذکور است»[1].

 

---

[1] تفسیر سوره حمد، ص55.